Yüz yil oldu yüzünü görmiyeli,

Belini sarmiyali,

Gözünün içinde durmiyali,

Aklinin aydinliğina sorular sormiyali,

Dokinmiyali sicakliğina karninin.

صد سال شد که صورتش را ندیده ام،

کمرش را در حلقه بازوانم نفشرده ام،

در برابر چشمانش نایستاده ام،

از روشنایی عقلش(تفکراتش)، پرسش ها نکرده ام،

گرمای تنش را  لمس نکرده ام.

Yüz yildir bekler beni, bir şekilde, kadin.

Ayri dallardaydik.

Ayri dallardan düşüp ayrildik.

Aramizda yüzyillik zaman,

                        yol, yüzyillik.

صد سال است که با همان اشتیاق، زنی چشم به راه من است.

به شاخسارانی جدا جدا بودیم،

از شاخسار افتاده، از هم جدا شدیم.

میان ما زمانی صد ساله است،

و راهی صد ساله.

Yüz yildir alacakaranlikda,

Koşuyorum ardindan.

صد سال است که در تاریکاروشنایی،

از پی او می شتابم.

Nazim hikmet 1959